Jeszcze zdążę

Jeszcze zdążę

Publikacja:
Roma Bulanda-Frączkiewicz

20 kwietnia mieliśmy okazję obejrzeć film dokumentalny o tym tytule i spotkać się z reżyser p. Aleksandrą Kutz. Była to ważna lekcja. Trudno mówić, bo temat i intymny (choroba) i publiczny (np. wiedza o działaniu hospicjów). Czym jest piękne życie, dobre życie, szczęśliwe życie? Większość z nas na różnych jego etapach zadaje sobie to elementarne pytanie i nie potrafi znaleźć prostej odpowiedzi. Bohaterowie filmu Aleksandry Kutz wskazują nam, gdzie jej szukać. Czy to możliwe, że wszystko, czego potrzebujemy jest tuż obok, w zasięgu ręki? 
W filmie nie brakuje miłości. A kiedy człowiek kocha, dzieją się cuda. Gdzie bohaterowie “Jeszcze zdążę” nauczyli się kochać? Co sprawiło, że doceniają każdą chwilę? Odpowiedź z pewnością was zaskoczy. Anna, Urszula, Hanna, Krzysztof, Genowefa, Józef i inni, są podopiecznymi Puckiego Hospicjum. Aleksandra Kutz przez wiele miesięcy spotykała się odchodzącymi i ich bliskimi. Nie unikała trudnych pytań, oraz bolesnych emocji. W tej historii jest miejsce na żal, złość, strach, ale też na śmiech, radość, ulgę, oraz niezwykłe doświadczenie prawdziwej wewnętrznej wolności. Film “Jeszcze zdążę” powstał w reakcji na śmierć przyjaciela reżyserki, a dziś towarzyszy kampanii “Ostatnie Chwile Szczęścia”, której powstanie zainspirował. W tej historii jest więc miejsce także na marzenia, te ostatnie. 
Poruszający film Aleksandry Kutz bezwzględności choroby przeciwstawia miłość, troskę i uważność.”

Autor